Na pomnik ś.p.. kpt. Żwirki i inż. Wigury. 1933r

 Na pomnik ś.p.. kpt. Żwirki i inż. Wigury. 1933r

Staraniem funkcjonarjuszów Posterunku policji w Kamienicy Polskiej dziś, w niedzielę, o godz. 18-ej m. 30 wiecz. odbędzie się w sali Straży w Kamienicy Polskiej zabawa taneczna. Dochód z zabawy inicjatorzy przeznaczają całkowicie na budowę pomnika tragicznie zmarłych przed rokiem lotników ś.p. kpt. Żwirki i inż. Wigury. Na zabawie przygrywać będzie doborowa orkiestra symfoniczna.

Żródło: Goniec_Czestochowski_Nr_237_1933

Proces o fikcyjną sprzedaż gruntu. 1930

 Proces o fikcyjną sprzedaż gruntu. 1930

Wdowa Franciszka Krawczykowa, lat 65, zam. we wsi Wrzosowa, postanowiła powtórnie wyjść zamąż, przyczem obiecywała ewentualnym kandydatom przepisanie na własność mości własnego gruntu. Kandydatem na męża okazał się wkrótce również wdowiec Antoni Zych. W przededniu ślubu Krawczykowa, tak jak obiecywała, zawarła akt sprzedaży należących do niej trzech dziesiątych osady za sumę 50,000 zł. Dwa lata temu Zychowa umarła. a wówczas córki jej w liczbie pięciu wystąpiły do Sądu o unieważnienie aktu sprzedaży przepisanego na ojczyma guntu, dowodząc, że matka przy sprzedaży nie otrzymała pieniężnego ekwiwalentu, a chcąc koniecznie wyjść zamąż, zawarła fikcyjny akt sprzedaży. Sąd po przesłuchaniu świadków uznał fikcyjny charakter aktu sprzedaży i po. stanowił go unieważnić.

Źródło: Goniec Częstochowski, 1936, R. 31, No 30

Zagadka zwłok na torze kolejowym w Korwinowie. 1936

 Zagadka zwłok na torze kolejowym w Korwinowie. 1936

Jak już donieśliśmy, przy torze kolejowym w pobliskim Korwinowie znaleziono w kałuży krwi leżące zwłoki młodego, około 18-letniego chłopca w lichem odzieniu. Okazało się, że denat ma rozbitą czaszkę, co do okoliczności tragicznej śmierci powstała tedy hipoteza, że nieszczęśliwy chłopiec chciał wskoczyć do pociągu w biegu i został uderzony w głowę, lub też wyskakiwał z pociągu i uderzył głową o słup telefoniczny, w pobliżu którego znaleziono zwłoki. Z powodu braku jakichkolwiek dokumentów przy zwłokach, trudno jest ustalić nazwisko denata. Zwłoki, leżące obecnie na przystanku kolejowym, nie zostały też przez nikogo z oglądających rozpoznane. Pogrzeb nieznanej ofiary wypadku odbyć się ma dziś na koszt gminy. Źródło: Goniec Częstochowski, 1936, R. 31, No 30 

Domy studenta, (Częstochowa)

 Domy studenta, (Częstochowa) , inicjatywa budowy domu akademickiego w Częstochowie narodziła się w odrodzonej Rzeczypospolitej, wyszła ze strony Częstochowskiego Zrzeszenia Akademików i Akademiczek oraz Koła Przyjaciół Akademików Polskich w Częstochowie, które chciały przeszczepić na grunt krajowy tradycje korporacyjne. Powołanie Koła Przyjaciół Akademików Polskich w Częstochowie było zasługą prezydenta miasta → Józefa Marczewskiego; od 1932 Zrzeszenie Akademików w Częstochowie dysponowało lokalem przy al. NMP 24, organizowało pomoc dla studentów, ale Częstochowa nie posiadała swojej uczelni. Domy akademickie powstały dopiero po zakończeniu II wojny światowej. Początkowo były to bursa: Wyższej Szkoły Administracyjno-Handlowej (późniejsza → Wyższa Szkoła Ekonomiczna) przy ul. Waszyngtona 62, męska, oraz bursa w gmachu przy ul. Dąbrowskiego 79 (w dawnych → koszarach Zawady, żeńska. Powstanie → Politechniki Częstochowskiej oraz Studium Nauczycielskiego (późniejsza → Wyższa Szkoła Nauczycielska, Wyższa Szkoła Pedagogiczna, → Akademia im. Jana Długosza, → Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy im. Jana Długosza) włączyło Częstochowę do grona miast akademickich. Rozwijająca się dynamicznie → Politechnika Częstochowska wzbogaciła się o dwa domy studenta: DS 1 i DS 2 przy ul. Kilińskiego 106 (dziś ul. Akademicka). W DS nr 1 (późniejsza nazwa „Magisterek”) działało na parterze popularne → Radio „Pryzmaty” (do sieci podłączona była także bursa Studium Nauczycielskiego), ponadto sklep spożywczy MHD oraz punkt usługowy szewski.

DS 2 (późniejsza nazwa „Bliźniak”) 106, oddano do użytku w 1962; mieścił się w nim znany → Klub Studencki „Filutek”. W DS 3 „Strzecha” przy ul. Deglera 36 (obecnie al. Armii Krajowej 36) mieściła się (od 1961) Biblioteka Główna oraz Lekarska Przychodnia Akademicka. W DS 1 i DS 2 znajdowały się stołówki zwykłe, w DS 3 stołówka dietetyczna (półsanatoryjna). W 1968 ukończono nadbudowę (o dodatkowe piętro) DS 1, DS 2 i DS 3; zbiegło się to z oddaniem do użytku DS 4 „ Zaścianek” (dzisiejszy hotel asystencki). Pozostałe akademiki Politechniki Częstochowskiej to DS 5 „Maluch” przy ul. Dekabrystów 26/30 oraz „Herkules” przy ul. Sowińskiego 40/48. Szkoła Pedagogiczna (dziś Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy) dysponowała od lat 70. XX w. DS nr 5 „Skrzat” – przy ul. Dąbrowskiego 76/78. Nazwy domów studenckich były wynikiem środowiskowych konkursów, uwzględniały potoczne określenia stosowane przez studentów.

Aleksander Gąsiorski, Politechnika Częstochowska 1949–1999, Częstochowa 1999, s. 97–100, 358–359; Witold Zembrzuski, Przewodnik po Częstochowie, Częstochowa 1958, s. 166; „Życie Częstochowy” 1975, nr 250, s. 8; „Nad Wartą” 1974, nr 9, s. 8.

Autor: Andrzej Kuśnierczyk
Źródło: https://encyklopedia.czestochowa.pl/hasla/domy-studenta

NIEDOKOŃCZONA STUDNIÓWKA

 NIEDOKOŃCZONA STUDNIÓWKA

5 lutego 1982 r., w sali gimnastycznej IV LO im. H. Sienkiewicza w Częstochowie, ponad 130 młodych osób urodzonych w roku 1963 miało okazję wysłuchać pierwszego, historycznego występu grupy T.Love. Dzień ten rozpoczął karierę muzyczną Zygmunta Staszczyka jako lidera zespołu.Częstochowskie realia życia muzycznego – rockowego na przełomie lat 1982–1983 świetnie opisuje dziennikarka „Gazety Częstochowskiej” Teresa Kobic: „Istnieje mnóstwo zespołów i zespolików, które znalazły przytulisko w domach kultury, klubach, świetlicach. Te, które nie znalazły, grają w prywatnych domach, piwnicach, na strychach. Grają, choć instrumenty są piekielnie drogie. Rodzice, jeśli ich stać, kupują (nawet za dolary) perkusje, gitary, wzmacniacze, bo sami ‘czują bluesa’. W Częstochowie, w każdym domu kultury, świetlicy, w wielu szkołach działa zespół muzyczny (czytaj rockowy), m.in. Opozycja, Absurd, T.Love, Projekt, Sekcja zwłok.” O początkach zespołu T.Love tak wspomina jego lider Zygmunt „Muniek” Staszczyk: „Po tym, jak Jaruzelski ogłosił stan wojenny, postanowiłem założyć T. [czyli Teenage] Love
. Zespół powstał, gdy byłem w maturalnej. Wszyscy [czyli Muniek Staszczyk, Dariusz Zając, Jacek Wudecki
„Słoniu”] byliśmy w jednej klasie, poza gitarzystą, Januszem Knorowskim, który był o rok młodszy”.
Pierwszy występ zespołu odbył się 5 lutego 1982 r. w sali gimnastycznej IV LO im. H. Sienkiewicza, podczas studniówki rocznika 1963. Ze względu na utrudnienia stanu wojennego impreza, która zaczęła się o godzinie 15.00, miała się skończyć do 21.00, tak by wszyscy uczestnicy zdążyli wrócić do domów
przed 22.00 (godziną milicyjną). O klimacie, jaki panował wówczas w szkole, wspomina Małgorzata Piasecka (wcześniej Wilk), jedna z uczestniczek balu maturalnego; w swojej książce O uniwersalizmie (nie) dokończenia pisze tak: „stworzyliśmy w szkole także inny, zadziorny i niepokorny rytm rockowego życia. Był on udziałem zespołu Teenage Love Alternative i jego lidera Muńka Staszczyka właśnie (…), mieliśmy więc swój styl opierania się propagandzie politycznej. Praktykowaliśmy młodość, a atutem młodości jest bunt, zabawa, śmiech, ironia, błazenada, opór przez rytuały. Kumulacją naszego oporu poprzez rytuały była Niedokończona Studniówka 1982, bo zorganizowanie jej wbrew wprowadzonemu nowemu, wojennemu porządkowi wymagało dużego zaangażowania i desperacji. Nasza studniówka była też miejscem pierwszej rockowej narracji zbuntowanego zespołu Teenage Love Alternative. Ten koncert zaistniał jako absolutnie inicjalny dla zespołu, ale też niedokończony.” Wspominając ten pierwszy występ, Muniek Staszczyk pisze:
„mieliśmy bardzo fajnego dyrektora, Antoniego Kwiecińskiego, jeden z niewielu dyrektorów w tamtych czasach, który nie był w PZPR (…) był konserwatywny i na studniówkę nie wolno było wchodzić młodszym rocznikom, a nasz gitarzysta był o rok młodszy. Mimo wszystko Kwieciński się zgodził, że możemy zagrać cztery kawałki, a Jasiowi pozwolił poczekać na występ w pakamerze z nauczycielami WF (…) o 15.00 zaczął się polonez. Mimo że był luty, na sali gimnastycznej trzeba było zasłonić kurtyny, bo było ciągle widno. Graliśmy na sprzęcie zespołu weselnego, a raczej próbowaliśmy, bo umiejętności ciągle nie mieliśmy, na szczęście nie o to chodziło. Liczył się czad i energia. Zagraliśmy klasyk zespołu The Troggs ‘Wild Thing’. Potem zaczęliśmy grać nasze alternatywne i antysystemowe numery, ale nauczyciele chyba nie zauważyli, bo bawili się dalej. W końcu musieliśmy zejść ze sceny, bo panowie z weselnej kapeli się wnerwili, że sprzęt im niszczymy.”

Po debiucie w „Sienkiewiczu” zespół zaczął być rozpoznawalny. W marcu 1982 r. otrzymał propozycję zagrania podczas akademii z okazji Dnia Kobiet w II LO im. R. Traugutta. Członkowie zespołu wystąpili w pełnym składzie w rock’n’rollowej stylówce. Młodzież szalała, marynarki latały w powietrzu. Jednak nie wszyscy opiekunowie podzielali zachwyt młodzieży i po trzeciej piosence zespołowi odłączono aparaturę nagłaśniającą. Później T.Love odbywał systematyczne próby muzyczne w Zakładowym Domu Kultury „Stradom”. Tam też miał miejsce pierwszy samodzielny koncert (publiczność składała się z samych znajomych członków zespołu). Do roku 1985 członkowie grupy, wraz z jej liderem Muńkiem (który studiował w Warszawie), spotykali się na próbach w Częstochowie. Później T.Love (już bez Alternative) stał się zespołem warszawskim. 10 stycznia 2015 r. T.Love Alternative powrócił (kolejny już raz) do Częstochowy. Wystąpił na imprezie „Niedokończona studniówka 1982”. Jak pisze M. Piasecka: „był to symboliczny powrót, bo to wtedy, w 1982 roku, na naszej studniówce jako T.Love Alternative zainicjował swoje istnienie, a jego lider Muniek Staszczyk z IV b nie zdążył wyśpiewać wszystkiego. Ten koncert zaistniał jako pierwszy i niedokończony, przyszedł wreszcie czas, aby go dokończyć.”.
Autor: Juliusz Sętowski
Foto z arch. Jacka Śliwczyńskiego
Źródło: CO / GDZIE / KIEDY W CZĘSTOCHOWIE BEZPŁATNY MIESIĘCZNIK MIASTA CZĘSTOCHOWY, nr 44 / wrzesień 202

„Lipcówka". 1910r

 „Lipcówka". 1910r

W lesie Kamienicy Polskiej, w niedzielę dnia 17 lipca 1910 r., wielka zabawa ludowa pod nazwą „Lipcówka" na korzyść straży ogniowej ochotniczej we wsi Kamienicy Polskiej. Program „Lipcówki" jest nadzwyczaj urozmaicony i pełen atrakcji: monologi, wyścigi w workach z nagrodami, słup ujazdowski, wyścigi czarownic, korowód dzieci, śmiertelny skok z nagrodami, konkurs skoków na wysokość. poczta, huśtawki, tańce i t. d. Początek o godz. 2 po poł., a w razie niepogody zabawa będzie odłożoną na dzień 24 b. m. Źródło: Goniec Częstochowski, 1910, R. 5, No 16

Obrona. Stowarzyszenie Spożywcze „Obrona”

 Obrona. Stowarzyszenie Spożywcze „Obrona”, utworzone w lipcu 1907 przez Franciszka Piątkowskiego, Antoniego Wolskiego, Jana Chądzyńskiego i Mariana Makowskiego. Prowadziło hurtownię artykułów spożywczych, która zaopatrywała właścicieli (chrześcijańskich) sklepów oraz spółki spożywcze w Częstochowie i okolicach. Kapitał zakładowy wynosił w 1907 3 tys. rubli (były to wpłaty od członków Stowarzyszenia). Początkowo „Obrona” sprzedawała towary tylko za gotówkę, później stopniowo udzielano kredytu (do wysokości połowy udziałów), a w 1913 wprowadzono kredyt wekslowy. W 1911, po uzyskaniu przedstawicielstwa lubelskich fabryk cukru, Stowarzyszenie osiągnęło 450 tys. rubli obrotu, a w 1912 – 500 tys. W 1909 było 230 udziałowców. Ich liczba do 1914 stopniowo wzrastała. Rozwój „Obrony” został zatrzymany w okresie I wojny światowej (w 1917 liczba udziałowców wynosiła 252, z kapitałem blisko 14 tys. rubli). Wzrost nastąpił po 1918 (w 1921 stowarzyszenie liczyło 547 członków). „Obrona” wspomagała finansowo instytucje dobroczynne w Częstochowie: → Towarzystwo Opieki nad Bezdomnymi Dziećmi i „Kroplę Mleka”. W 1920 wspierała → akcję plebiscytową na Górnym Śląsku. Siedziba „Obrony” znajdowała się przy ul. Ogrodowej 11. Kolejnymi prezesami Stowarzyszenia byli: → Jan Hamburg, → Bronisław Waręski, K. Krakowiecki. Do najaktywniejszych działaczy (którzy byli też członkami zarządu) należeli: Bronisław Blachnicki, → Józef Chadziński, Teofil Folfasiński, Adam Hajdas, → Bolesław Kołakowski, → Paweł Krygier, → Leon Piotrowski, Julian Rogowski, → Roman Pruszkowski.

Franciszek Sobalski, Związki zawodowe, stowarzyszenia i organizacje społeczne w Częstochowie i dawnym powiecie częstochowskim w 1921 roku (materiały źródłowe), „Rocznik Muzeum Okręgowego w Częstochowie”. Historia, 1989, z. 22, s. 136; – „Goniec Częstochowski” 1909, nr 135, s. 10, 1915, nr 106, s. 2, 1917, nr 4, s. 3, nr 63, s. 4, nr 71, s. 3, 1918, nr 69, s. 3, 1919, nr 208, s. 5, 1920, nr 95, s. 3.

Autor: Juliusz Sętowski
Źródło: https://encyklopedia.czestochowa.pl/.../obrona...