SIOSTRY JANUSZEWSKIE.

 SIOSTRY JANUSZEWSKIE.

Kaplica p.w. Św. Jana Napomucena w Romanowie wzniesiona na przełomie XIX i XX wieku.Legenda głosi, że kaplica w Romanowie stoi na grobie powstańca z 1863r. Inna opowieść dotyczy ofiar jakiejś tragedii miłosnej. Usytuowanie kapliczki ma ścisły związek z istniejąca tu przeprawą wodną na Kamieniczce, która od średniowiecza dzieliła dwa organizmy terytorialne i państwowe: księstwo siewierskie, należące do książąt śląskich i królewszczyzny, podległe starostwu olsztyńskiemu "po polskiej stronie". Obraz z 1865r. ufundowały siostry Januszewskie.

Kapliczka w Romanowie okres przed I wojną światową i dziś

W Leksykonie historycznym Kamienicy Polskiej w haśle „Kapliczki i krzyże" znalazła się lakoniczna wzmianka: Kapliczka w Romanowie była niegdyś kryła gontem, obraz z 1865 r. ufundowały siostry Januszewskie. Informacja o obrazie i siostrach pochodzi z notatek Eugenii Kuśnierczyk, która zapisywała przekazywane przez starszych mieszkańców wsi opowieści. Ponieważ nazwisko Januszewski nie było mi znane, sądziłem, że jakieś siostry Januszewskie zostały wymyślone na potrzeby powstańczej legendy. Tymczasem przeglądając własne notatki z kwerend ksiąg ludności (sygn. Gm.K.P 74 Archiwum Państwowego w Częstochowie) w domu pod nr 199, w którym mieszkała rodzina Łebków, znalazłem tkacza Józefa Januszewskiego, jego żonę Antoninę z Kowalczyków i ich potomstwo. Nie wiem, gdzie stal ów dom, zapewne w Romanowie, skoro pod nr 200 mieszkali Krystowie, Petrowie i Neningerowie, a pod 201 Gallowie. Wszyscy byli tkaczami.

Kapliczka w Romanowie. Koniec lat 60-tych początek lat 70-tych.Zdjęcie ze zbiorów Muzeum Regionalnego w Kamienicy Polskiej.

Zacznijmy od Łebków.

Wilhelm Łebek ur. 10 stycznia 1844 r. (syn Józefa i Teresy z Lechów) był trzy-krotnie żonaty: pierwszą żoną była Katarzyna z Barnetów primo voto Prudzicz (1853 — 1877), drugą Józefa Susek primo voto Januszewska (1837 — 1896), a trzecią Marianna z Jeziorowskich, ur. 13 VII 1865 w Rudniku Wielkim. Mamy zatem nazwisko Januszewski ! To pierwszy mąż Józefy Susek. Wiemy, że miał na imię Ignacy, bowiem w księdze zapisane są dzieci z tego małżeństwa: urodzona 19 X 1866 r. w Kamienicy Polskiej Michalina, syn Józef ur. 25 XI 1870 r. oraz syn Jan ur. w Złotym Potoku 25 XII 1873 r. Nie wiadomo, skąd pochodził Ignacy Januszewski, wiadomo, że Józefa Susek, córka Jana Suska i Marianny ze Swierzych, urodziła się w Kuźnicy Marianowej w gminie Dzbów. Wilhelm Łebek zmarł 27 II 1900 w Błesznie (wówczas gmina Huta Stara), niewykluczone, że był zatrudniony w tamtejszym zakładzie włókienniczym. Po jego śmierci jego (trzecia) żona -Marianna z Jeziorowskich (córka Tomasza i Franciszki z Kotów) - wyszła w 1901 r. za mieszkającego pod nr 207 Kaspra Baltazara Kaszę, tkacza, syna Walentego i Emilii z Lagów, urodzonego w 1872 r. w Siedlcu. Ignacy Januszewski zakupił w 1870 r. dział ziemi (patrz powyżej). Nie wiemy, kim była Ksawera z Januszewskich Gregor. Ignacy Januszewski i Józefa z Susków mieli syna Józefa, który w 1891 r. został uwolniony od obowiązku służby wojskowej. W małżeństwie z Antoniną Kowalczyk z Zawady, córką Franciszka i Franciszki z Ziorów, miał syna Piotra (ur. 1894, zmarł w 1895), córkę Agnieszkę ur. 29 XI 1895, córkę Bronisławę ur. 11 V1R 1897, syna Antoniego ur. 2 VI 1899. Pozostałe dzieci: Domicela (ur. 1901), Weronika (ur. 1903) i Stanisław (1909) nie przeżyły roku. Przy życiu zostały tylko dwie córki: Agnieszka i Bronisława. Zatem już wiemy, jak miały na imię fundatorki obrazu w romanowskiej kapliczce.

Autor: Andrzej Kuśnierczyk. Źródło: Kwartalnik historyczny Kongregacji Genealogicznej ,,KORZENIE” nr 81, R. XXII, 2/2012