Wspomnienie. Helena Kołaczkowska- Gierczyk.

 Wspomnienie. Helena Kołaczkowska- Gierczyk.

Urodziła się 3 czerwca 1924 r. w Skale nad Zbruczem (woj. tarnopolskie). Jej ojciec - Romuald Kolaczkowski, funkcjonariusz Policji Państwowej, pochodził z Kamienicy Polskiej, matka - Eleonora z Makowskich - z Częstochowy. Rodzina Kołaczkowskich zmieniała miejsce zamieszkania, zgodnie z kolejnymi przydziałami służbowymi (Kamienica Polska, Miedzno, Skała, Bielsk Podlaski, Suwalki, Częstochowa). Adres w Kamienicy Polskiej to dom dziadków, Aleksandra i Teresy z Wedrów Kolaczkowskich pod nr 33 a. Helena Kołaczkowska chodziła do Szkoły Powszechnej w Kamienicy Polskiej, następnie do Szkoły Publicznej nr 2 w Częstochowie przy ul. Dąbrowskiego. W 1938 r. podjęła naukę w Gimnazjum i Liceum „Nauka i Praca" przy ul. Jasnogórskiej. Podczas okupacji uczestniczyła w tajnych kompletach. Była harcerką Szarych Szeregów, przysięgę składała w 1941 r. przed delegatem o pseudonimie „Bolesław". Był nim Tadeusz Lukomski; jego imię i nazwisko poznała dopiero kilka lat po wojnie. Pełniła funkcję łączniczki, pod pseudonimem Przebłysk, w I kompanii łączności w Pomocniczej Służbie Kobiet. Podlegała komendantce o pseudonimie Lila, plutonową była Hanna Lapis, pseudonim Dębczak.

Do sekcji należały: Alicja Czerwińska (ps. Zorza), Danuta Michalik, Krystyna Męclewska, Irena Zawadzka. Plutonową II plutonu była Winka Kapuścińska (ps. Wichura) a III plutonu Stefania Zimnicka (ps. Cicha). Szkolenie polegało na nauce obsługiwania aparatów telefonicznych, łącznic polowych, centralek oraz nauce terenoznawstwa. W 1943 i 1944 r. uczestniczyła w szkoleniach praktycznych w lasach jaskrowskich. Rok pracowała jako telefonistka w fabryce zbrojeniowej „Enro" pod Ja-krowem, w czym pomogła znajomość języka niemieckiego. W wyniku wybuchu granatu (niewypału spod Stalingradu), w fabryce doszło do eksplozji, aresztowano wówczas wielu polskich pracowników. Dzięki wstawiennictwu wysiedlonej z Poznania p. Surzyńskiej Helena Kołaczkowska została pomocnicą sekretarki w kolejowym magazynie żywnościowym. Dzięki temu mogła nieść pomoc wysiedlonym z Warszawy. Jako uczestniczka kursów akademickich w zakresie polonistyki przystąpiła do matury; egzamin maturalny zdała 30 marca 1945 r przed komisją weryfikacyjną Kuratorium Okręgu Szkolnego w Kielcach. W maju tr. podjęła studia pedagogiczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Ukończyła je w czerwcu 1949 r. uzyskując tytuł magistra filozofii. Podjęła pracę w Kuratorium Oświaty w Poznaniu w Oddziale Opieki nad Dzieckiem. Roczną praktykę odbyła w Pafistwowych Ośrodkach Wychowawczych w Szczawnie-Zdroju, Lądku Zdroju i Zgorzelcu. Prowadziła wykłady z psychologii i pedagogiki dla wychowawców Państwowych Domów Dziecka. Od 1951 r. pracowała w Oddziale Opieki nad Dzieckiem w Kuratorium Wrocławskim, wykładała także w Liceum Pedagogicznym we Wrocławiu. W latach 1963 — 1979 (do emerytury) pracowała w szkole specjalnej przy Państwowym Zakładzie Wychowawczym. Udzielała się społecznie w działaniach na rzecz ochrony praw dziecka. Jej pasją były recytacje utworów wybitnych poetów, m.in. Adama Mickiewicza i Leopolda Staffa. W czasie studiów w Poznaniu uczęszczała przez rok do szkoly teratralnej na zajęcia z analizy wiersza. Szczególnie lubiła autorów piszących dla dzieci: Jana Brzechwę i Juliana Tuwima. Biogram powstał w oparciu o informacje przesłane do redakcji „Korzeni" przez córkę — Irenę Gierczyk z Wrocławia. Źródło: Kwartalnik ,,Korzenie” nr88, R.: XXIV, 1/2014